با ما همراه باشید

خانواده

۱۰ نشانه اصلی اعتیاد به پورن

منتشر شده

در

در دنیای اعتیادهای رفتاری، اعتیاد به پورن نیز یکی از نمونه های نوظهور است. تشخیص اعیاد به پورنوگرافی چندان سخت نیست. پیگیری فیلم پورن یا فیلم سوپر در فرهنگ عامه مردم ایران و یا جستجو برای نام بازیگران پورن، همگی طیف وسیعی از رفتارهای اعتیادی را نشان می دهند.

برخلاف باور برخی از مردم، اما باید بگوییم که اعتیادهای رفتاری مانند اعتیاد به تماشای فیلم پورن، اعتیادهای واقعی محسوب می شوند که در جوامع روان پزشکی و درمانی به شدت مورد بحث قرار می گیرند. این در حالی است که متاسفانه برخی از این اعتیادهای رفتاری، مانند اعتیاد به قمار، بسیار بیشتر از اعتیادهای جنسی پذیرفته می شوند و اعتیاد به پورنوگرافی به عنوان یک اعتیاد واقعی در نظر گرفته نمی شود.

صرف نظر از این موضوع، به هر حال افرادی وجود دارند که از این مشکل رنج می برند. بنابراین چه اعتیاد باشد و چه اجبار، باز هم باید به دنبال دریافت کمک برای ترک این عادت باشید.

یکی از شایع ترین اعتیادها، اعتیاد به پورنوگرافی است، یا احساس اجبار به تماشای پورنوگرافی و عدم توانایی در متوقف کردن آن. مانند هر اعتیاد دیگری، نشانه هایی وجود دارد که ممکن است شما با آن مشکل داشته باشید. اگر فکر می کنید که تماشای پورنوگرافی به سطح اعتیاد رسیده، مهم است که به سرعت در پی یک اقدام جدی باشید و باید مراقب ۱۰ نشانه اعتیاد به پورنوگرافی باشید که در بخش پایین ذکر شده است.

۱. نمی توانید متوقف شوید

با وجود تلاش برای انجام این کار، شما قادر به متوقف کردن استفاده یا مشاهده پورنوگرافی نیستید. اگر نمی توانید این کار را متوقف کنید، ممکن است متوجه شوید که با وجود تلاش دیگران برای برقراری ارتباط واقعی با شما بخصوص در محیط خانه و خانواده، زمان بیشتری را در اینترنت صرف می کنید.

 

۲. بیشتر می خواهید

شما ممکن است اشتیاق به دیدن بیشتر فیلم سوپر را تجربه کنید، یا اگر زمانی را بدون مشاهده فیلم پورن یا سر زدن مداوم به سایت پورن سپری کنید، احساس اشتیاق برای آن کنید. ممکن است خود را در حال فرار و دوری کردن از همسر خود ببینید. ممکن است که شما در مورد رفتارتان عذر خواهی کنید یا حالت تدافعی به خود بگیرید.

 

۳. زمان را از دست داده اید

شما ممکن است زمان زیادی را برای دیدن پورنوگرافی از دست بدهید، بیشتر روز را بدون انجام هیچ کاری تلف کنید. خودتان می توانید متوجه شوید که بی حال شده اید و تمام طول روز زیادی انجام نداده اید و احساس پوچی یا بیهودگی کنید. ممکن است به نظر برسد که اتفاقات اطراف برای شما مهم نیست یا به چیزی علاقه ای ندارید. ممکن است در هنگامی که مشغول تماشای پورن هستید، به دلیل گذر زمان عدم توجه به اطراف ناگهان همسر شما یا عضوی از خانواده شما سر برسد و باعث خجالت شما شود.

۴. شما علاقه خود را به سکس از دست داده اید

اگر به پورن اعتیاد داشته باشید، به احتمال زیاد علاقه خود را به رابطه جنسی واقعی از دست خواهید داد. نه تنها این، بلکه ممکن است همسر خود را کم تر از قبل جذاب ببینید و دیگر مانند قبل به انجام سکس با او فکر نکنید. ممکن است نسبت به پیشرفت های رومانتیک همسرتان واکنشی نشان ندهید. این امر می تواند باعث شود که همسر شما را دور یا حتی بی علاقه به رابطه جنسی ببیند. ممکن است برای برانگیخته شدن جنسی به تحریک بیشتری نسبت به گذشته نیاز داشته باشید.

 

۵. شما زیاده خواه هستید

اعتیاد به پورن ممکن است باعث شود که شما ایده های غیر واقعی در مورد رابطه جنسی داشته باشید. شما ممکن است در اتاق خواب درخواست بیشتری داشته باشید، به راحتی از عدم توانایی همسر خود در برآورده ساختن نیازهای جدید و کاذبی که در اثر تماشای فیلم سوپر در شما پدید آمده ناامید شوید، و شروع به بیگانه ساختن همسر خود کنید.

شما در اثر مشاهده فیلم سکس از همسر خود می خواهید تا همانند بازیگران پورن رفتار کند و در صورتی که او نتواند همانند بازیگران پورن عمل کند، او را در برقراری سکس ضعیف یا ناقص تصور می کنید، غافل از اینکه بازیگران پورن یا فیلم سوپر صرفا در حال ایفای یک نقش غیر واقعی هستند و شما در حال باور آن نقش ها هستید و می خواهید همانها را در زنگی واقعی خود پیاده کنید. هنگامی که این اتفاق می افتد، شریک شما ممکن است از نظر جسمی و عاطفی احساس ناراحتی کند.

 

۶. جاذبه از دست رفته

اعتیاد به پورن می تواند به شما انتظارات غیرواقعی در مورد زیبایی در خصوص همسرتان بدهد. این کار می تواند باعث شود شریک زندگی شما از ظاهر خود احساس ناراحتی کند و مشکل بیشتری برای خودشناسی در او ایجاد کند.

 

۷. درد جسمانی دارید

شما ممکن است در نتیجه اعتیاد به پورن درد جسمی را تجربه کنید. این اتفاق می تواند ناشی از تکرار برخی حرکات فیزیکی برای مدت طولانی باشد، یا ناشی از فشار ناشی از استفاده بیش از حد از کامپیوتر یا گوشی. ممکن است شما اغلب از درد در مچ دست، گردن و کمر خود شکایت کنید، یا ممکن است سردردهای مزمن را تجربه نمایید.

 

۸. شما در حال از دست دادن پول هستید

به مرور زمان در اثر مشکلات جسمی و روحی که نتیجه اعتیاد به فیلم سکس است، شما راندمان و کارایی مناسبی مانند قبل در محیط کار نخواهید داشت و این امر باعث خواهد شد تا نتوانید مانند گذشته کار کنید. در نتیجه به مرور شما با کاهش درآمد و یا حتی اخراج از کار مواجه شوید.

 

۹. حواس پرتی

اگر حواس شما از جنبه های مختلف زندگی پرت میشود، ممکن است با اعتیاد به پورن ارتباط داشته باشد. ممکن است هنگامی که با دوستان، خانواده یا همکاران خود هستید، ذهن شما به سمت پورن منحرف شود. این موضوع می تواند تاثیر قابل توجهی بر زندگی شخصی و حرفه ای شما داشته باشد. این امر می تواند شما را از همسرتان و تلاش های او برای برقراری ارتباط با شما دور کند.

 

۱۰. عصبانی هستید

مانند هر اعتیاد دیگری، اگر نتوانید تماشای پورن و رفتن به سایت پورن را متوقف کنید، ممکن است هنگامی که تماشای آنها در دسترس نیست، به راحتی عصبی شوید. ممکن است صبر و حوصله شما کم شود، به خصوص در مورد کارهایی که به عنوان موانع استفاده از پورن می بینید. این اتفاق همچنین می تواند ضربه زدن به همسر شما شود، کسی که می تواند متوجه تغییرات عمده در شخصیت شما شود و احساس کند که شما همان کسی نیستید که قبلا دوستش داشت.

با اعتیاد به پورن شما بیش از حد از واقعیت دور خواهید شد و بدون دانستن چیزی از زندگی بازیگران پورن آنها را به عنوان یک الگوی جنسی برای خود قرار خواهید داد. عکس سکسی یا فیلم سکسی تبدیل به بخشی از زندگی شما خواهد شد و بی آنکه متوجه شوید شخصیت حقیقی شما را تغییر خواهد داد.

لایف یار (Lifeyar)، یار زندگی شما

ادامه مطلب
تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

خانواده

نگهداری از حیوانات خانگی

منتشر شده

در

توسط

حیوانات خانگی

امروز می خواهیم در سایت لایف یار (Lifeyar) به موضوع چالش برانگیز و پر حرف و حدیث نگهداری حیوانات خانگی بپردازیم. یکی از مواردی که این عصر به طور گسترده‌ای در حال شیوع است، نگهداری حیوانات خانگی در منزل است. سگ، گربه،خرگوش، همستر و انواع پرندگان و گاهی هم انواع خزندگان به مرور وارد فضای زندگی خانواده‌ها شده‌اند. شاید نگهداری از چند جفت پرنده کوچک آواز خوان یک اقدام اشتباه به حساب نیاید، اما نگهداری از پرندگان شکارچی یه موضوع کاملا متفاوت است.

البته باید در ابتدای این مقاله بگوییم که در اینجا قرار نیست که مثلا بگوییم سگ در خانه نگه ندارید، زیرا نجس است و یا اینگه چرا سگ نجس است و یا نیست، زیرا نگاه ما به مقوله‌ی نگهداری حیوانات در منزل صرفا یک نگاه روانشناسانه خواهد بود و از این منظر به چنین رفتارهایی خواهیم پرداخت.

نگهداری از حیوانات همواره جزء جدایی ناپذیر از زندگی بشر بوده است که با تغییر مکان و سبک زندگی و تحولات گسترده در خصوص تغییرات شکل گرفته از روستا نشینی به شهرنشینی، همواره با انسان‌ها همراه بوده است. درست است که یک شخص نمی‌تواند در محیط شهری و داشتن همسایگان متعدد گاو و گوسفند نگه دارد، اما میل به نگهداری حیوانات سبب می‌شود تا سایر حیوانات کم سر و صدا و کوچک را وارد محیط زندگی خود کند.

در محیط روستایی شما گاهی می‌توانید انواع حیوانات که حتی خلق و خوی وحشی دارند را نیز نگهدارید. سگ گله، سگ شکاری و سگ نگهبان. علاوه بر فراهم بودن فضا برای نگهداری چنین موجوداتی، فرهنگ روستا به طور معمول منافاتی با چنین سبکی از زندگی ندارد. اما فضای شهری به دلیل محدودیت‌های بسیاری که در کنار امکانات وسیع زندگی راحت‌تر در اختیار انسان قرار می‌دهد، نمی‌تواند این حجم از فضا را به انسان ارائه دهد. اما نکته‌ی بسیار مهم‌تر صرفا فضایی برای نگهداری و عدم ایجاد مزاحمت برای دیگران نیست. موضوع بسیار مهم وابستگی بسیار شدیدی است که در این بین ایجاد می‌شود.

اگر به جامعه‌ی ایران نگاهی بیاندازیم، غالب حیوانات خانگی در طول سالیان متمادی انواع پرندگان کوچک بوده‌اند. قناری و مرغ عشق که علاوه بر صدای بسیار خوش آن فضای بسیار اندکی نیز برای زندگی نیاز دارند. قشر سنتی همواره طرفدار این نوع از حیوانات برای نگهداری بوده است اما با تغییر سبک زندگی، سگ و گربه نه به شکل یک حیوان خانگی، بلکه به شکل عضوی از خانواده وارد محیط زندگی ایرانی‌ها شد. اما به مرور وابستگی‌های ایجاد شده که کاملا طبیعی نیز می‌باشد، باعث ایجاد مشکلات جدی در بین افراد شده است.

اگر شما صاحب یک سگ یا گربه و یا برخی از پرندگان باشید و تمامی ملاحظات بهداشتی برای سلامت آنها از قبیل انواع واکسن‌ها و پیشگیری‌ها را برای آنها انجام دهید، هرگز قادر نخواهید بود که بیش از هشت تا ده سال از این حیوانات نگهداری کنید، زیرا چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم طول عمر این حیوانات کوتاه است. حال تصوری کنید یک چنین حیوانی در یک خانواده حضور داشته باشد، همراه با آنها زندگی کند، وارد آلبوم خاطرات آنها و در یک کلام باید گفت عضوی از خانواده‌ی آنها شده باشد. اما بعد از مرگ این حیوان چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا افراد مرگ این حیوان را ساده تصور می‌کنند و یا اینکه همانند از دست دادن یک عزیز غمگین می شوند؟

اینها واقعیت‌های زندگی ما هستند و ما نمی‌توانیم با فراموش کردن و یا بی اعتنا بودن نسبت به آنها گمان کنیم واقعیت‌ها نابود می ‌شوند. این امر در ذات انسان وجود دارد که انسان‌ها در برابر از دست دادن چیزهایی که وابستگی و علایق شدیدی به آنها دارند بسیار متأثر می‌شوند و این موضوع حتی در مواردی سبب می‌شود که لطمه‌های روحی بسیار جدی به افراد وارد شود. تصور کنید که یک کودک به جای اینکه با همنوع خود رشد کند، از دوران کودکی با یک سگ بزرگ شود. چندین سال به همین منوال طی شود و رشد کودک با پیرتر شدن این حیوان همراه می‌شود و در نهایت در زمانی که این وابستگی عاطفی به اوج خود می رسد، حیوان بمیرد.

واقعا چه چیزی جایگزین و التیامی برای این غم او خواهد بود؟ در برخی از موارد خانواده‌ها دست به کارهای بسیار اشتباهی در این زمینه می زنند و برای التیام درد‌های روحی خود یا فرزند خود حیوانی دیگر را وارد خانواده می‌کنند. این اقدام تکرار اشتباهی بسیار مخرب تر است که می تواند نتیجه‌ی منفی به مراتب بدتری را از خود برجای بگذارد، زیرا حیوان زبان بسته‌ی جدید نیز عمر چندانی نخواهد داشت و مجددا دیر یا زود همان تجربه‌ی تلخ تکرار خواهد شد.

باید درک کنیم که در طبیعت هر موجودی باید در جایگاه و محیط خود قرار داشته باشد و هرکسی که این تعادل را خودخواهانه به هم بزند، خودش اولین آسیب را خواهد دید.

ادامه مطلب

خانواده

کودک و تجربه

منتشر شده

در

توسط

کودک و تجربه و بازی

به دنیا آمدن کودک می‌تواند طیف وسیعی از دغدغه‌ها را برای والدین به وجود آورد. دغدغه‌هایی که بیشتر به دلیل تجربه‌ی والدین در خصوص واقعیت‌هایی است که در گذشته داشته‌اند. پدر و مادر که خود زمانی دوران کودکی را تجربه کرده‌اند، حال با نوزادی رو به رو هستند که می‌توانند دوران کودکی خود را در او جستجو کنند. پس تلاش می‌کنند کودک خود را از سختی‌ها و ناکامی‌هایی که خود در کودکی با آن مواجه بوده‌اند دوری کنند.

یکی از موارد بسیار مهمی که پدر و مادر همواره دقت دارند تا با حساسیتی خاص با آن رفتار کنند، تجربیاتی است که کودک می‌تواند داشته باشد. منظور از این تجربه‌ها صرفا تجربیاتی است که یک کودک ممکن است تا حدود ۴ سالگی داشته باشد و ممکن است تأثیر بسیار زیادی بر روی شکل گیری شخصیت و رفتار کودک در آینده داشته باشد. محدودیت در تماس با برخی از اشیاء یا بروز برخی از رفتارها امری منطقی تلقی می‌شود، اما ادامه‌ی این کار تا حدی افراطی نیز ممکن است تأثیر منفی بر روی آینده‌ی کودک داشته باشد.

کودک بر اساس تماس با اشیاء می‌تواند علاوه بر اینکه علایق و استعداد‌های خود را به صورت ویژه نشان دهد، می‌تواند شروع به مهارت اندوزی کند. مهارت‌های دوران کودکی به شکلی ویژه باید مورد توجه قرار گیرد. با توجه به اینکه در حال حاضر بسیاری از خانواده‌ها سیاست‌ تک فرزندی را انتخاب کرده‌اند، ممکن است سطح این مهارت‌ها تحت تأثیر قرار گیرد. برای مثال تصور کنید کودک در حال بازی با اسباب‌بازی‌های خود است و این بازی‌ها را به تنهایی انجام می‌دهد.

در همین حال تصور کنید که کودکی دیگر نیز وارد اتاق او شود. این کودک دوم با کودک شما مشغول بازی می‌شود. مقدار اسباب‌بازی‌ها تغییری نمی‌کند اما یک همبازی جدید به دنیای کودکانه‌ی کودک شما اضافه می شود. اگر شما با دقت به این رفتارها توجه کنید، درخواهید یافت که کودک نوع بازی خود را ممکن است تغییر دهد. اگر کودک سر باشد، ممکن است یک یا تعداد بیشتری از اسباب‌بازی‌های خود را در اختیار کودک دیگر قرار دهد و از او بخواهد تا در این بازی‌ها شریک او باشد. نوع بازی‌های جدید را هم خودش ممکن است انتخاب کند و دائما آنها برای ادامه‌ی بازی دست به نوآوری خواهند زد.

نوآوری‌های شکل گرفته در این بازی‌ها را ساده‌ تصور نکنید، بلکه این رفتارها تمامی تلاش‌های یک کودک برای بروز رفتارهایی است که تصور می‌کند برای او مفید است. چنین تجربیاتی که حاصل همفکری هر چند کودکانه است، اما به مرور می‌تواند سطح مهارت‌های کودک را افزایش داده و شما در دوران نوجوانی فرزند خود رفتارهایی را از او ببنید که حاصل تجربیات گذشته او است. البته باید اشاره داشت که این رفتارها ممکن است دارای بازخوردهای منفی نیز باشد. بنابراین باید دقت کنید که در عین عدم ایجاد محدودیت ملموس برای کودک، فضا را برای تجربه‌اندوزی او فراهم آورید.

ادامه مطلب

خانواده

چرا من از خانواده ام متنفرم؟

منتشر شده

در

توسط

نفرت از خانواده

 

چرا من از پدرم متنفرم؟ چرا من از مادرم متنفرم؟‌ چرا از خانواده ام متنفرم؟ چرا دیگر دوست ندارم تا در کنار خانواده ی خود زندگی کنم؟ هیچ انگیزه ای برای ادامه ی زندگی در کنار خانوده برای من وجود ندارد؟

با لایف یار (Lifeyar) همراه باشید تا به دنبال پاسخی برای این پرسش ها باشیم.

سوالاتی از این دست میتواند بسیار وحشتناک باشد، خصوصا اگر به مراحل جبران ناپذیری وارد شود. این اتفاقات اغلب در دوران جوانی، و به طور ویژه بین بازه ی زمانی بیست تا بیست و هشت سال برای پسران و بین هجده تا بیست و شش سال برای دخترها ممکن است به وقوع بپیوندد. البته این یک بازه ی زمانی دقیق نیست و بر اساس معیارهای گوناگون فرهنگی و جامعه شناختی میتواند تغییر کند. شرایط زندگی افراد در کنار عواملی مانند ناکامی و شکست ها، احساس عدم حمایت شدن کافی از سوی خانواده، احساس تبعیض و همچنین عدم درک شدن از سوی اعضای خانواده میتواند دلیلی برای رسیدن به این نقطه ی بحرانی باشد.

با اینکه این احساسات در بیشتر موارد مانند یک رگبار بهاری بوده و پس از ساعاتی فروکش کرده و شخص از احساس بسیار ناامید کننده ی خود نسبت به پدر یا مادر احساس شرمندگی می کند، اما نکته ی بسیار مهم اینجا است که در صورت عدم پرداختن به چنین احساساتی، ممکن است در آینده فرد دچار بحران های به مراتب بزرگتری شود.

برای اینکه فرد راهی برای چنین رفتارها و تفکراتی بیابد، بیش از هرزمانی نیاز به منطقی بودن دارد. امر مسلم این است که چنین احساساتی به دور از منطق است، همانطوری که فرد پس از مدتی کوتاه به طور ناخودآگاه به این موضوع می رسد. پشیمانی پس از چنین تفکراتی میتواند نقطه ای روشن در حل این بحران باشد. پس باید فکر کنید و و تلاش کنید تا در لحظاتی که باید منطقی باشید، واقعا منطقی باشید.

تصور کنید یک جوان دانشجوی ۲۳ ساله بیکار از پدر خود تقاضای خرید اتومبیلی ۳۰ میلیونی را داشته باشد. پدر در ماه حقوقی برابر با ۱.۵ تا ۲ میلیون تومان داشته و تحت شرایط اقتصادی فعلی و افزایش مخارج زندگی، چگونه باید چنین تقاضایی را پاسخ دهد؟

افزایش قیمت دلار سبب می شود تا همه چیز گران شود، حتی اگر تأثیر هم نگذارد، سایه ی بار روانی چنین اتفاقاتی بر سر تمامی کالاها سنگینی می کند. از طرف دیگر پدری قرار دارد که حقوق ماهیانه ی او تحت تأثیر افزایش نرخ دلار و سکه نیست و باید با مدیریت صحیح از پس مخارج سنگین زندگی برآید. در صورتی که بخواهد برای خرید چنین خودرویی وام هم دریافت کند، حداقل سودی ۱۸ درصدی را باید پرداخت کرده و علاوه بر مخارج معمول زندگی، یک قسط سرسام آور برای کالایی که بود و نبودش فرق چندانی در زندگی عادی آنها ندارد را نیز باید متحمل شود.

فرزند شاید تا این مقدار عمیق و منطقی به موضوع نگاه نکند. از دید او که تا کنون شغلی نداشته و برای کسب درامد حداقل ۸ ساعت از زندگی روزانه ی خود را صرف تلاش و کسب و کار نکرده این موارد چندان قابل درک نباشد. از دید او پدرش میتواند ۴۰۰ هزار تومان از حقوق ماهیانه ی خود را به پرداخت اقساط وام بانگی برای خرید اختصاص دهد و در عوض آنها سعی کنند تا جای ممکن از هزینه های اضافی زندگی خود کسر کنند.

فرزند در این حالت آیا به چنین مواردی هم فکر میکند؟

در صورت بیمار یکی از اعضای خانواده، چه کسی مخارج تحمیلی برای درمان را متقبل خواهد شد؟

در صورتی که مشکلی اساسی برای یکی از لوازم منزل به وجود آید، مخارج اضافی برای تعمیر و یا حتی خرید مجدد آن از کدام منبع تأمین خواهد شد؟

و یا در صورتی که پدرش به هر دلیلی کار خود را از دست بدهد، هزینه های زندگی بر عهده چه کسی خواهد بود؟

اینها سوالاتی است که شاید دغدغه ی بسیاری از فرزندانی که چنین تفکراتی دارند نباشد، اما به طور یقین دغدغه اصلی والدین و  طور خاص سرپرست خانوار است.

روی دیگر چنین طرز فکری میتواند جنبه ی معنوی داشته باشد و ربطی به امور مالی نداشته باشد. ممکن است فردی حتی در یک خانوداه تک فرزند باشد، شرایط رفاه همه جانبه برای او مهیا بوده باشد و از زمان کودکی تا جوانی کمبودی در خصوص لوازم آسایش در زندگی خود احساس  نکرده باشد، اما باز به نقطه ای برسد که احساس کند از پدر یا مادر خود متنفر است. چنین تنفری در بیشتر موارد ناشی از این برداشت است که پدر و مادر احساسات او را درک نمی کنند. این احساسات میتواند در خصوص ازدواج، روابط اجتماعی، زندگی با سبق و سیاقی که خودش دوست دارد و یا هرموضوع دیگری که فرد در آن احساس کند با عدم درک از سوی والدین در تنگنا قرار گرفته باشد.

لطفا برای پیوستن به کانال تلگرام سایت لایف یار اینجا کلیک کنید

لایف یار (Lifeyar)، یار زندگی شما

ادامه مطلب
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات

برترین ها